Henryk Herbstreit

Henryk Herbstreit, znany także jako Herbstreich, to postać, która na trwałe wpisała się w dzieje polskiego sportu. Urodził się 5 lutego 1904 roku w Łodzi i zmarł w 1964 roku w Berlinie Zachodnim. Był polskim piłkarzem, którego specjalizacją był atak, zwłaszcza jako prawy łącznik.

W swojej karierze sportowej Herbstreit miał okazję grać w wielu klubach, od ŁTSG Łódź, gdzie zaczynał swoją przygodę z piłką nożną w latach 1922–1926, przez Toruński Klub Sportowy w latach 1926–1927, ponownie w ŁTSG w latach 1927–1930, a następnie w ŁKS od 1931 do 1937 roku. Był uznawany za jednego z najlepszych napastników w historii polskiej piłki nożnej, cechującego się nie tylko silnym strzałem, ale także doskonałą umiejętnością gry głową.

Jego talent i determinacja sprawiły, że w każdym z zespołów, w których występował, zaliczał się do największych gwiazd. W szczególności w latach 1936–1937 miał zaszczyt pełnić rolę grającego trenera w ŁKS, co stanowiło dla niego nie tylko wyzwanie, ale i zaszczyt. Był jednym z pionierów w zakresie szkolenia futbolowego w Polsce, będąc jednym z pierwszych absolwentów kursu dla instruktorów w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego, obecnie znanym jako Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie.

Okres II wojny światowej (1939–1945) był dla Herbstreita czasem trudnym. W tym czasie podpisał niemiecką listę narodowościową, co było powszechną praktyką wśród Polaków w tamtych latach. Po zakończeniu wojny osiedlił się w Berlinie, gdzie spędził resztę swojego życia. Jego wkład w rozwój polskiego futbolu pozostaje niezatarte, a sam Herbstreit jest często wspominany jako jedna z ikon tego sportu w Polsce.