Wacław Pegza

Wacław Pegza, urodzony 7 lutego 1913 roku w Łodzi, a zmarły w tym samym mieście 7 lutego 1997 roku, to postać, która na stałe wpisała się w historię polskiej piłki nożnej. Był nie tylko utalentowanym piłkarzem, ale także wpływowym trenerem i działaczem piłkarskim.

Jako zawodnik, Pegza reprezentował barwy ŁKS-u Łódź od 1927 do 1948 roku, grając na pozycji pomocnika. W ciągu swojej kariery występował w najwyższej klasie rozgrywkowej przez sześć sezonów, obejmujących lata 1933–1934 oraz 1936–1939, a także w roku 1948.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej, podjął pracę jako trener, prowadząc takie zespoły jak Widzew Łódź oraz Włókniarz Pabianice. W latach 1963–1964 pełnił funkcję współselekcjonera reprezentacji Polski, pracując z Wiesławem Motoczyńskim oraz Tadeuszem Forysiem. Współpracował z wieloma znakomitymi trenerami, w tym z Prouffem, Koncewiczem i Forysiem, biorąc udział w licznych meczach narodowej drużyny.

Poza działalnością na boisku, Pegza zasłynął również w strukturach związkowych. Był członkiem Plenum SPN w latach 1954–1955 oraz uczestniczył w pracach prezydium PZPN jako szef Rady Trenerów od 1987 do 1989 roku. Jego zaangażowanie w rozwój piłki nożnej zostało docenione, a od 1983 roku był także Członkiem Honorowym PZPN.

Warto również wspomnieć, że Wacław Pegza był bratem Władysława Pegzy, który również był piłkarzem, a następnie działaczem ŁKS-u. Ta rodzinna więź jeszcze bardziej podkreśla ich znaczenie w łódzkim środowisku sportowym.