Janusz Kantorski

Życiorys

Janusz Kantorski rozpoczął swoją przygodę z koszykówką w 1959 roku, grając w XI LO pod okiem swojego pierwszego trenera, Józefa Mikołajczyka. Jego kariera sportowa powiązana była pierwotnie z MKS Helenów, a później z zespołem Społem, gdzie spędził 13 lat, rywalizując na poziomie ligi międzywojewódzkiej oraz w drugiej i najwyższej ekstraklasie. W trakcie swojej kariery pełnił rolę rozgrywającego, stając się jednocześnie kapitanem drużyny.

W 1977 roku przeszedł do zespołu ŁKS, gdzie objął rolę asystenta Józefa Żylińskiego. Szybko zdobył uznanie, a w 1981 roku został pierwszym trenerem drużyny koszykarek, prowadząc je do sukcesów. W latach 1982 i 1983 wywalczył dwa tytuły mistrza Polski, co umocniło jego pozycję w polskiej koszykówce. Po powrocie do Społem w 1984 roku, w 1985 roku doprowadził zespół do awansu do pierwszej ligi.

Rok 1986 to zmiana kierunku w jego karierze, gdy zaangażował się w szkolenie młodzieży w II LO oraz Widzewie. W 1992 roku, namówiony przez Józefa Żylińskiego, przez trzy miesiące współpracował z Andrzejem Nowakowskim, prowadząc zespół koszykarek ŁKS. Jego działalność nie ograniczała się jedynie do sportu, bowiem społecznie angażował się w działania reaktywowanego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół.

Wśród jego wychowanków można wymienić m.in. Lucynę Kałużną-Bek, Mirosławę Michalak-Sieczko oraz Wojciecha Fiedorczuka. Janusz Kantorski został pochowany na cmentarzu Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Łodzi.

Przypisy