Mauzoleum Gojżewskich w Łodzi

Historia

Konstanty A. Gojżewski pełnił funkcję komisarza policji w IV cyrkule. Zmarł w roku 1905. Jego żona, Aleksandra Gojżewska, odeszła w wieku 57 lat, 5 września 1900 roku. Na jej nagrobku znajduje się wzruszający napis: „Najukochańszej Żonie, Matce i Babce stroskany mąż”. Oboje zostali pochowani we wspólnej krypcie, jednak w różnych częściach cmentarza. Po obu stronach mauzoleum znajdują się metalowe furtki, które łączą część katolicką i prawosławną.

Architektura

Mauzoleum Gojżewskich, które przypomina bizantyjską świątynię, zlokalizowane jest w prawosławnej części cmentarza. Po przeciwnej stronie muru, w części katolickiej, znajduje się prosta mogiła Aleksandry Gojżewskiej. Ich różne wyznania – ona była katoliczką, a Gojżewski prawosławnym – odzwierciedlają różnice w upamiętnieniach.

W latach 2000–2001 przeprowadzono prace konserwatorskie nad mauzoleum, które zostały zrealizowane przez specjalistów, Annę i Tomasza Ostaszewskich. W trakcie tych prac zrekonstruowano oraz uzupełniono kilka setek brakujących cegieł, a także odtworzono wrota oraz brakującą furtkę, krzyż znajdujący się na kopule i witraże. Budowla ta zbudowana jest z białej i brązowej cegły klinkierowej, co podkreśla jej elegancję, a dachówki i daszki narożne z ceramiki szkliwionej dodają jej efektownego wyglądu.

Wnętrze mauzoleum zaskakuje ciemnoniebieską kopułą, ozdobioną złotymi gwiazdkami, co nadaje mu niesamowitego klimatu. Nad wejściem dostrzegany jest złocony napis w cyrylicy, który głosi: „Grób rodziny Gojżewskich”. Co ciekawe, mauzoleum pełniło również funkcję kaplicy przedpogrzebowej w sytuacjach, gdy dostęp do kaplicy cmentarnej był niemożliwy.