Czesław Taborek

Życiorys

Czesław Taborek rozpoczął swoją edukację od ukończenia 7 klas szkoły powszechnej, a następnie zdecydował się na dalsze kształcenie w szkole włókienniczej. Swoją zawodową karierę rozpoczął w fabryce Izraela Poznańskiego, gdzie również zaangażował się w działalność sportową, zostając członkiem sekcji bokserskiej IKP Łódź. Po osiągnięciu znakomitych wyników, w 1934 roku zdobył brązowy medal na mistrzostwach Polski w wadze lekkiej, a rok później reprezentował nasz kraj w meczu bokserskim Polska-Niemcy.

W okresie niemieckiej okupacji, Czesław pracował w handlu, jednakże w 1940 roku został wysłany na przymusowe roboty do Niemiec. Pracował tam aż do października 1943 roku. Po bombardowaniu fabryki, Czesław zdołał uciec do Łodzi. W krytycznym momencie ukrył się u swojej matki przy ul. Pomorskiej. W listopadzie 1943 roku spotkał agenta Gestapo, Pisarkiewicza, który pomógł mu uzyskać nową Arbeitskarte oraz zaoferował zatrudnienie w firmie „Aszeke” przy ul. Andrzeja. Wkrótce jednak nawiązał współpracę z łódzkim Gestapo jako agent nr 728, co doprowadziło do jego aresztowania za ucieczkę z Niemiec. Został osadzony w obozie na Sikawie, ale szybko zwolniono go po interwencji kierownika agentury Gestapo, Breyera.

Po wojnie i zakończeniu okupacji w 1945 roku, Czesław zgłosił się do Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa, oferując swoje usługi jako agent. Propozycja została przyjęta, lecz w obawie przed odkryciem jego wcześniejszej działalności, wytoczono mu pokazowy proces, zarzucając współpracę z Gestapo. Ostatecznie został z niego uwolniony od oskarżeń, a szczegóły dotyczące jego dalszej działalności można odnaleźć w jego aktach osobowych agenta SB, które są przechowywane w archiwum łódzkiego IPN.

Życie prywatne

Czesław był synem Józefa Taborka. Po zakończeniu II wojny światowej osiedlił się przy ul. Nowotki 41a (później ul. Pomorska 41a). Zmarł, a jego grób znajduje się na Cmentarzu Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Łodzi, przy ul. Szczecińskiej.

Przypisy