Leon Hertz

Życiorys

Leon Hertz był inżynierem o wykształceniu technicznym, który w latach 30. XX wieku zajmował się sprawami związanymi z przemysłem cementowym. W tym okresie był głównym akcjonariuszem Towarzystwa Akcyjnego Przemysłu Cementowego „Wiek”. Po 1920 roku zakład zatrudniał aż 410 osób. W okresie od 1920 do 1927 roku cementownia mogła pochwalić się produkcją około 560 tys. ton cementu, co stanowiło znaczący wkład w rozwój branży budowlanej. Również, Hertz pełnił rolę założyciela oraz prezesa Związku Strzeleckiego. W obliczu nadchodzącej wojny, w sierpniu 1939 roku, został mobilizowany do wojska. Początkowo uzyskał stopień porucznika w wojskach zmotoryzowanych, a po 1939 roku walczył w szeregach 1 Dywizji Pancernej pod dowództwem generała Stanisława Maczka, osiągając stopień kapitana. Niestety, zginął w bitwie pod Falaise, podczas starcia o wzgórze nr 111. Jego miejsce spoczynku znajduje się na Polskim Cmentarzu Wojennym w Grainville-Langannerie (gr. III–F–2).

Życie prywatne

Leon Hertz był synem znanego przemysłowca Maurycego Hertza oraz prawnukiem innego wybitnego przemysłowca, Izraela Poznańskiego. W życiu osobistym był związany z Beatą Hirszberg, która została jego żoną. Para osiedliła się w Ogrodzieńcu, gdzie mieszkała przy ul. Kościuszki 109.

Odznaczenia

Leon Hertz został odznaczony dla upamiętnienia jego heroicznej służby i poświęcenia w trudnych czasach II wojny światowej. Wśród jego wyróżnień można wymienić:

• Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” (przyznany pośmiertnie),
• Krzyż Srebrny Orderu Virtutti Militari za kampanię 1944-1945 (przyznany pośmiertnie).

Przypisy