Abram Mendel Kagan

Życiorys

Urodził się jako syn komiwojażera Jankiela Bera oraz Chaji Sury Rozenberg. W sierpniu 1914 roku po ukończeniu podstawowej edukacji, rodzina zdecydowała się na przeprowadzkę do Moskwy. Tam kontynuował naukę w gimnazjum oraz zaangażował się w działalność organizacji syjonistycznej. Wracając w 1919 roku do Łodzi, z powodzeniem ukończył swoje gimnazjalne studia.

W życiu politycznym młodego mężczyzny zaszły znaczące zmiany, bowiem w wrześniu 1920 roku zdecydował się na odejście od syjonizmu i wszedł w szeregi młodzieżowej grupy komunistycznej. Rzeczywiście jego zaangażowanie w politykę przyniosło mu kłopoty, a w czerwcu 1921 roku został na krótko aresztowany. Od 1922 roku działał jako członek Komunistycznej Partii Polski (KPP) oraz Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK), który w 1930 roku przekształcono w Krajowy Związek Młodzieży Polskiej (KZMP). Należał do Łódzkiego Komitetu ZMK.

Od września 1923 roku rozpoczął pracę jako propagandysta KPP w dzielnicy Łódź Górna, a od stycznia 1924 pełnił funkcję sekretarza dzielnicowego KPP w Bałutach. Już w lutym 1924 roku zajął miejsce w łódzkim Komitecie Okręgowym KPP. Niestety, z powodu swojej działalności komunistycznej był dwukrotnie wydalany z gimnazjum, a w latach 1924-1927 odbywał karę pozbawienia wolności. W więzieniu pełnił funkcję starosty komuny więziennej.

Po zwolnieniu udał się do Warszawy, gdzie rozpoczął pracę w Wydziale Agitacji i Propagandy Komitetu Warszawskiego KPP. Wkrótce zajął się również działalnością w Centralnym Wydziale Propagandy i Agitacji KPP. W końcu października 1927 roku objął stanowisko sekretarza okręgowego KPP w Krakowie, a od maja 1928 roku był członkiem Egzekutywy Komitetu Warszawskiego KPP, a następnie sekretarzem okręgowym tej partii na Górnym Śląsku.

W latach 1928-1932 przebywał w więzieniu, a później w efekcie wymiany więźniów wyjechał do ZSRR. W latach 1932-1933 pracował jako wykładowca historii w polskim sektorze Międzynarodowej Szkoły Leninowskiej oraz Komunistycznego Uniwersytetu Mniejszości Narodowych Zachodu. W okresie od października 1933 do kwietnia 1934 roku współpracował z KC KPCz, redagując artykuły do prasowego organu tej partii, „Bolszewik”. W maju 1934 roku zaczął organizować Sekretariat Krajowy KC KPP w Kopenhadze, a od czerwca 1935 roku pełnił funkcję sekretarza Obwodu Węglowego KPP, a także Poznańskiego Komitetu Obwodowego KPP od października 1935 roku.

W okresie od grudnia 1935 do stycznia 1936 roku był sekretarzem Komitetu Warszawskiego KPP. Następnie, od maja 1936 do marca 1937 kierował Centralną Redakcją KPP, współpracując z „Dziennikiem Popularnym”. W maju 1937 roku przeniósł się do Brukseli, gdzie redagował pismo „Przegląd”. W sierpniu 1937 roku wyjechał do Paryża z zamiarem wsparcia republikanów w hiszpańskiej wojnie domowej. Niestety w maju 1938 roku otrzymał wezwanie do Moskwy, gdzie po przybyciu został ujęty i stracony w trakcie czystek stalinowskich, co miało miejsce po 14 listopada 1938 roku.