Kazimierz Rokoszewski

Życiorys

Kazimierz Rokoszewski był synem Wawrzyńca i Katarzyny. Zgodnie z materiałami, które zgromadzono w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej, od 1945 roku był funkcjonariuszem Urzędu Bezpieczeństwa.

Od samego początku istnienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej pełnił rozmaite funkcje w tej organizacji na obszarze całego kraju. W 1949 roku działał jako instruktor w Komitecie Wojewódzkim w Olsztynie, a w latach 1950-1954 zajmował się prowadzeniem Komitetów Powiatowych w Bartoszycach oraz Mrągowie. W latach 1952–1953 pełnił odpowiedzialność za Wydział Propagandowy Komitetu Wojewódzkiego w Kielcach, gdzie następnie został sekretarzem do roku 1954. Z kolei od 1957 do 1965 roku był sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego w Olsztynie.

Ukończył Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR, będąc jej słuchaczem od 1954 do 1957 roku. W okresie od 1 stycznia 1965 do 17 lutego 1971 roku pełnił funkcję sekretarza Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR, a następnie do 31 maja 1975 roku był I sekretarzem tego Komitetu. Od 16 października 1968 do grudnia 1971 roku był zastępcą członka, a później – do lipca 1981 roku – pełnoprawnym członkiem Komitetu Centralnego PZPR.

W latach 1975–1980 kierował Wydziałem Prasy, Radia i Telewizji KC PZPR, a w okresie 1980–1981 zajmował się Wydziałem Kadr Komitetu Centralnego PZPR. Dodatkowo, Rokoszewski wchodził w skład Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi”. W latach 1972–1985 był posłem na Sejm VI, VII oraz VIII kadencji.

Po zakończeniu kariery politycznej, Kazimierz Rokoszewski został pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach, w kwaterze A16-1-15/16.

Odznaczenia

Kazimierz Rokoszewski otrzymał wiele prestiżowych odznaczeń, które potwierdzają jego znaczący wkład w różne dziedziny życia publicznego. Oto lista wyróżnień, które uzyskał w trakcie swojej kariery:

• Order Sztandaru Pracy II klasy,
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski,
• Medal im. Ludwika Waryńskiego (1988),
• Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”,
• Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”,
• Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”,
• Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1970),
• Odznaka honorowa „Zasłużony dla Warmii i Mazur” (1960),
• Odznaka „Za zasługi dla województwa ostrołęckiego” (1979),
• Odznaka „Zasłużony Działacz Turystyki” (1965).

Każde z tych odznaczeń stanowi wyraz uznania dla jego działalności oraz pasji, które przyczyniły się do rozwoju społeczności lokalnych oraz kraju.

Przypisy