Tadeusz Andrzejewski

Życiorys

Tadeusz Andrzejewski był absolwentem egiptologii Uniwersytetu Warszawskiego. Po zakończeniu studiów, w 1949 roku, rozpoczął pracę w Dziale Sztuki Starożytnej Muzeum Narodowego w Warszawie. Od 1951 roku związany był z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie pracował w Zakładzie Egiptologii.

Magisterium uzyskał, pisząc pracę na temat Księgi Umarłych piastunki Kai. Doktoryzował się w 1960 roku, prezentując opracowanie pod tytułem Le papyrus mythologique de Te-hem-en-Mout. Następnie kontynuował swoją edukację, uczestnicząc w specjalistycznych studiach dotyczących demotyki w Pradze i Kopenhadze. W 1961 roku otrzymał tytuł docenta.

W swoim dorobku zawodowym miał również udział w ważnych wykopaliskach. W 1956 roku asystował Kazimierzowi Michałowskiemu podczas prac wykopaliskowych w Mirmeki na Krymie. Dwa lata później, w latach 1957 i 1958, pełnił rolę zastępcy kierownika wykopalisk w egipskim Tell Atrib.

W okresie od 1958 do 1959 roku prowadził badania w delcie Nilu, gdzie przeprowadził wiele samodzielnych pomiarów oraz wykopalisk. W 1958 roku brał także udział w wyprawie do Nubii. Egipska Służba Starożytności (Service des Antiquités) zleciła mu naukowe opracowanie tekstów z grobu Ramzesa III z tebańskiej Doliny Królów; praca ta została niemal ukończona przed jego śmiercią, a kontynuował ją jego uczeń Marek Marciniak.

W roku 1960 był zaangażowany w badania epigraficzne świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari oraz stworzył dokumentację dotyczącą stanowiska archeologicznego Faras. Jednak jego życie potoczyło się tragicznie. Zmarł śmiercią samobójczą 28 czerwca 1961 roku w Warszawie, a jego ciało zostało pochowane na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 265-3-9).

Najważniejsze publikacje

Oto ważne publikacje autorstwa Tadeusza Andrzejewskiego, które zasługują na szczegółowe omówienie. Oto ich lista:

• Księga Umarłych piastunki Kai: papirus ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie nr 21884. Warszawa: Muzeum Narodowe, 1951,
• Księga Umarłych kapłana pisarza Neferhotep. Papirus ze zbiorów Muzeum Czartoryskich w Krakowie. Kraków: Muzeum Narodowe, 1951,
• Starożytny Egipt. Warszawa: Czytelnik, 1952,
• Le papirus mythologique de Te-hem-en-Mout. Warszawa-La Haye-Paris: PWN – Mouton, 1959,
• Opowiadania egipskie [przekład]. Warszawa: PWN, 1958,
• Katalog rękopisów egipskich, koptyjskich i etiopskich [współautorstwo]. Warszawa: PWN, 1960,
• Pieśni rozweselające serce [przekład]. Warszawa: PWN, 1963,
• Dusze boga Re. Wśród egipskich świętych ksiąg. Warszawa: PWN, 1967.

Przypisy