Przędzalnia Braci Muehle

Historia

Pierwszą osobą, która zainicjowała działalność na terenie przędzalni, był Izaak Szatan. To właśnie on uruchomił ten zakład produkujący wigoni. W roku 1904 nastąpiła istotna zmiana – obiekt przeszedł w ręce rodziny Muehle, która przez okres 15 lat zajmowała się przędzeniem wełny zgrzebnej. Po Muehlach przędzalnia miała kolejnych właścicieli: Rabinowicza oraz Bachracha, a później Adam Ickowicz stał się jej nowym właścicielem.

Warto zaznaczyć, że obiekt został wpisany do Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Łodzi. To oznacza, że jest częścią „spisu obiektów i ich zespołów, które stanowią dowody historyczne odmiennych epok, a ich zachowanie jest w interesie społecznym, ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną bądź naukową”.

W latach 2009–2011 Fenix Capital, obecny właściciel, przeprowadził szereg prac modernizacyjnych oraz rewitalizacyjnych w kompleksie. Celem tych prac było przekształcenie obiektu w przestrzeń biurowo-konferencyjną. Jednym z kluczowych założeń, które przyświecały tym działaniom, było dostosowanie nowego wyglądu budynków do industrialnego charakteru Łodzi, gdzie przenikały się wpływy czterech kultur: polskiej, niemieckiej, rosyjskiej oraz żydowskiej.

Renowacja przędzalni Braci Muehle stanowi jeden z przykładów adaptacji pofabrycznych budynków w Łodzi. Inne istotne rewitalizacje dawnych obiektów przemysłowych w tym mieście to:

• Fabryka Izraela Poznańskiego – obecnie: centrum „Manufaktura” (realizacja: Apsys),
• Fabryka Karola Scheiblera – obecnie: budynki mieszkalne tzw. lofty (realizacja: Opal Property Developments),
• Biała Fabryka Ludwika Geyera – obecnie: Centralne Muzeum Włókiennictwa,
• Gmach Towarzystwa Kredytowego Miejskiego – obecnie: centrum kulturalno-oświatowe „Pomorska 21. Dom Towarzystwa Kredytowego” (realizacja: Fenix Capital).

Przypisy